 |
Καμιά φορά συμβαίνει να εισχωρήσει σ'ενα στρείδι ένας κόκκος άμμου ή ένα ξένο σώμα. Εάν το στρείδι δε μπορεί να το αποβάλλει, τότε το ξένο αυτό σώμα διαταράσσει την ισορροπία της. Γύρω από αυτό δημιουργείται ένα είδος μόλυνσης, σκλήρυνσης ή σήψης. Αυτή η διαταραχή μπορεί να κάνει όλο το βιολογικό σύστημα του στρειδιού να νοσήσει. |
Για να αμυνθεί, το στρείδι «χτίζει» αλλεπάλληλα στρώματα πέρλας γύρω από τον κόκκο της άμμου. Έτσι δημιουργείται σιγά σιγά το μαργαριτάρι. Ο κόκκος απομονώνεται από το περιβάλλον του και δε μπορεί να βλάψει πια το στρείδι. Το μαργαριτάρι εξασφαλίζει στο στρείδι την επιβίωση. Ίσως γι αυτό παρομοιάζουν το μαργαριτάρι με δάκρυ, επειδή κατά κάποιο τρόπο εμπεριέχει τον πόνο.
Παρόμοια αντιδρά και ο ανθρώπινος οργανισμός μετά από μια τραυματική εμπειρία κατά την οποία ένιωσε ανήμπορος και αβοήθητος. Οι αναμνήσεις, οι εικόνες και οι αισθήσεις τις οποίες δε μπορούμε να επεξεργαστούμε απομονώνονται σωματικά και ψυχικά. Καποιες φορές δεν θυμόμαστε καν τι έγινε. Όταν όμως υπάρξει η κατάλληλη αφορμή ή σε μια κρίσιμη περίοδο της ζωή ς μας, ο τρόμος και η απόγνωση έρχονται στην επιφάνεια.
Συνέπεια μπορεί να είναι η εκδήλωση μιας μετατραυματικής διαταραχής, κατάθλιψης, φοβίας ή ψυχοσωματικών συμπτωμάτων. Τα συμπτώματα αυτά, όσο δυσάρεστα κι αν είναι, μπορεί να αποτελέσουν μια ευκαιρία επούλωσης του ψυχικού τραύματος.
Κατά τη διάρκεια της Τραυματοθεραπείας επιστρατεύονται όλες μας οι δυνάμεις και ικανότητες, ώστε να μπορέσουμε να εισχωρήσουμε στο εσωτερικό του στρειδιού και να βρούμε τον κρυμμένο θησαυρό. Θα ανακαλύψουμε τον εσωτερικό πλούτο του ψυχισμού μας και θα ελευθερώσουμε το παρόν από τον τρόμο του παρελθόντος.
Η Τραυματοθεραπεία μας βοηθά να επεξεργαστούμε τις τραυματικές εμπειρίες με τέτοιο τρόπο, ώστε όλες οι ικανότητες και τα χαρίσματά μας να αναπτυχθούν, χωρίς να εμποδίζονται από φόβους ή συναισθήματα ανημπόριας.
Το καθεαυτό γεγονός παραμένει κομμάτι της προσωπικής μας ιστορίας. Μπορεί όμως να αποκτήσει νόημα και θέση σαν ένα ακριβό μαργαριτάρι μέσα στο θησαυρό των εμπειριών μας. Έτσι γινόμαστε ωριμότεροι, πιο πλούσιοι σε δυνατότητες αντίληψης, αίσθησης και δράσης στο παρόν και στο μέλλον. |